reżyseria: Stanisław Bareja
scenariusz: Stanisław Bareja, Jacek Fedorowicz
zdjęcia: Jan Laskowski
muzyka: Jerzy Matuszkiewicz
scenografia: Bogdan Kostrzyński
produkcja: Pryzmat, Edward Kłosowicz, Jan Szymański
barwny, 2368 m, 83 min
premiera: 22 kwiecień 1973, Warszawa

wykonawcy:
Wojciech Pokora - Stanisław Maria Rechowicz
Jolanta Bohdal - żona Rechowicza
Maria Chwalibóg - Karpielowa
Wiesław Gołas - Karpiel
Mieczysław Czechowicz - pan "profesor"
Krystyna Borowicz - Górecka
Witold Kałuski - Górecki
Jerzy Dobrowolski - dyrektor
Barbara Rylska - żona dyrektora
Adam Mularczyk - malarz Adamiec
Jan Kobuszewski - hydraulik
Tadeusz Pluciński - trener miotaczek
Maria Kaniewska - Klientka kupująca cukier
Bohdan Łazuka - inżynier
Wojciech Siemion - pracownik urzędu śledczego
Filip Łobodziński - Antoś, syn Góreckich
Jolanta Wołłejko, Jerzy Januszkiewicz.

synopsis:
Stanisław Maria Rechowicz jest skromnym historykiem sztuki, pracującym na państwowej posadzie w muzeum. Pewnego dnia z muzealnego magazynu znika obraz nawiedzonego artysty. Milicja rozpoczyna poszukiwania od przesłuchania Rechowicza i niesłusznie podejrzewa go o kradzież obrazu. Uciekając przed wymiarem sprawiedliwości historyk przebiera się w kobiece ubranie. Żonie oświadcza, że będzie pracował jako gospodyni domowa, a w wolnym czasie namaluje duplikat zaginionego "dzieła". Początkowo pracuje u małżeństwa, które dobrobyt zawdzięcza potomstwu rasowej suczki, potem u pseudo profesora, który bada "zawartość cukru w cukrze" produkując bimber. W kolejnym nowobogackim domu państwa Góreckich poskramia ich piekielnego synalka. W miarę upływu czasu dostaje coraz lepsze posady. Tą idyllę przerywa wiadomość o odnalezieniu obrazu. Rechowicz ma teraz nie lada dylemat: czy wrócić do nisko płatnej pracy w muzeum? Ostatecznie zostaje jednak pokojówką u dyplomaty.

Polska rzeczywistość lat 70-ych przedstawiona z przymrużeniem oka w krzywym zwierciadle obiektywu Stanisława Barei.

Leksykon filmów polskich

Prawa autorskie © przez Szkola Reklamy, WSR - (436 )