Witamy w Szkola Reklamy
REKRUTACJA  |   Specjalizacje i tryby nauki  |   Forum  |   KONTAKT
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   GrupyGrupy   ProfilProfil   Zaloguj i zobacz wiadomościZaloguj i zobacz wiadomości   ZalogujZaloguj 

Proszę pomóżcie dobrzy ludzie :-)
Idź do strony 1, 2, 3, 4  Następny
 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    WSR Strona Główna
->Pomoc dla
Poprzedni temat::Następny temat 
Autor Wiadomość
Emil
Gość

GOSC




PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 17:28
Temat postu: Proszę pomóżcie dobrzy ludzie :-)
Odpowiedz z cytatem

Witam, mam w tym roku nową maturę i musze opracować na nią temat, ale nie mam na niego koncepcji Jeśli jest ktoś kto by mi mógł pomóc w tej sprawie, albo udzielić parę wskazówek był bym bardzo wdzięczny . A oto temat którego potrzebuje < Dawne i współczesne wzory rodziny. Omów zagadnienie na podstawie literatury, filmu, serialu telewizyjnego lub innych środków masowego przekazu > Mój e-mail to: thc777@o2.pl, a oto moje gg: 4022683(proszę pisać nawet jak będę niewidoczny).
Ps. Jeszcze jedno przydała by się jakaś prezentacja bo nie będę ciągle nawijał każdy kto zdaje nową wie o co mi chodzi jeśli ma ktoś jakieś pomysły odnośnie właśnie prezentacji do tego tematu chyba go normalnie ucałuję hehehehe. My maturzyści powinniśmy sobie pomagać i trzymać się razem. Wiem że może trochę dużo od WAS wymagam ale zawsze trzeba mieć nadzieje.......
Za pomoc z góry serdecznie wszystkim dziękuje, pozdrawiam i życzę miłego dnia.
Emil Smile
Powrót do góry
   
andy
Ekspert
Ekspert



Dołączył: Jul 03, 2004
Posty: 1223

PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 17:38
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

Nie całuj mnie proszę tylko Mr. Green Czy to ma być prezentacja w PowerPoincie?
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość
   
Emil
Gość

GOSC




PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 17:47
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

Oto parę materiałów które mi się udało zgromadzić, a które mogą się przydać Smile
Rodzina_________
Rodzina - Grupa osób połączonych ze sobą pokrewieństwem (więzami krwi) lub powinowactwem (wejście do rodzi-ny dzięki małżeństwu z jednym z jej członków);
- rodzina patriarchalna - jej głową jest mężczyzna;
- rodzina matriarchalna - jej głową jest kobieta.
Biblia (ST) -1) Rodzina Adama i Ewy, czyli prarodziców, daje początek całe-mu rodzajowi ludzkiemu. Ich synami są: Abel, Kain i Set. Dwaj ostatni są proto-plastami plemion Kainitów (wyklętych przez Boga) i Setytów (błogosławio-nych przez Boga). 2) Rodzina Noego (jako jedyni ludzie uratowani z potopu) ma za zadanie odbudować na nowo ludzkość i ocalić świat przed całkowitą zagładą (w tym celu zabierają na arkę po parze z każdego gatunku zwierząt). 3) Rodzina Abrahama - patrz: ojciec, syn, żona. 4) Rodzina Lota - patrz: żona. 5) Rodzina Jakuba i Racheli – ukochanym synem rodziców był Józef, znienawi-dzony przez starszych braci i sprzedany przez nich w niewolę. Po latach, gdy Józef osiągnął wysokie stanowisko na dworze faraona, przebaczył braciom, sprowadził starego ojca. Cały ród osied-lił się w Gessen. 6) Księga Hioba - Jed-ną z klęsk, które dotknęły Hioba, była utrata całego potomstwa; ponieważ jed-nak zniósł on cierpienie z godnością i nie zwątpił w sprawiedliwość Stwórcy, Bóg obdarzył go nowym potomstwem.
Biblia (NT) - 1) Rodzina Święta - Je-zus, Maryja i Józef- to prototyp rodziny chrześcijańskiej, znany głównie ze śred-niowiecznych apokryfów (motyw nie-zwykle popularny w tej epoce). Dla niej najwyższą wartością i dobrem jest wiara w Boga; religii podporządkowuje się całe życie. Tradycja katolicka podaje, że Jezus był jedynym synem Maryi, nato-miast protestanci uważają, iż miał on braci (por. Łk. 8,19-21). 2) W naukach i przypowieściach Chrystusa ludzkość traktowana jest jak wielka rodzina, któ-rej ojcem jest Bóg.
Mitologia - 1) Rodzina bogów, której głową jest Zeus, przypomina swoje od-powiedniki w ludzkim świecie. Jakkol-wiek zawiera się tu małżeństwa, znamy przykłady licznych zdrad i sprzeniewie-rzeń, a bogowie chętnie obcują ze zwyk-łymi śmiertelniczkami (potomstwo z ta-kich związków nie wchodzi do rodziny bogów). Uczucia, jakie żywią do siebie bogowie, przypominają te z rodzin ludz-kich. 2) Rodzina Niobe - patrz: matka. 3) Rodzina Jazona, wygnana z Tessalii za zbrodnie Medei, schroniła się w Ko-ryncie. Jazon zdradził żonę i zamierzał się ożenić z córką tamtejszego króla. Medea, chcąc pomścić zdradę męża, zabiła obu ich synów, a królewnie ofia-rowała szatę, od której spłonął cały dwór. Sama uciekła do Kolchidy. 4) Mit tebański - Ród Labdakidów, do którego należy Jokasta (żona Lajosa, a potem Edypa - swego syna), obciążony jest klątwą bogów. Tragiczna wyprawa sied-miu przeciw Tebom czy historia Anty-gony to konsekwencje popełnionego zła. 5) Mit trojański - Przedstawiona tu rodzina Priama ma charakter poligami-czny (wielożeństwo). Priam, król Troi, był ojcem pięćdziesięciu synów i pięć-dziesięciu córek, owoców związku z Hekabe, innymi żonami i nałożnicami. Najbardziej znani wśród jego potomst-wa to: Kasandra, Parys i Hektor.
J. da Yoragine „Legenda na dzień św. Aleksego" - Aleksy był synem Eufe-miana i Aglae, patrycjuszy rzymskich. Rodzice, po latach modlitw, obdarzeni zostali przez Boga potomkiem. W po-dzięce za to prowadzili bogobojne życie, wychowując syna w poszanowaniu dla wiary. Wybrali mu też na żonę dziewicę z cesarskiego domu, którą jednak Alek-sy opuścił w noc poślubną, zwracając jej dane słowo. Choć Aleksy wyrzekł się rodziny dla życia ascetycznego i po-święconego Bogu, rodzice nie zapom-nieli o nim, a żona dotrzymała danego mu słowa. Po śmierci syna rodzice opłakują go, zarzucając mu nieczułość, natomiast żona Aleksego wyzbywa się nadziei na lepsze życie.
„Kwiatki świętego Franciszka z Asy-żu" - W „Pieśni słonecznej albo po-chwale stworzeń" św. Franciszek, na wzór Chrystusa, traktuje cały wszech-świat jak rodzinę, której ojcem jest Bóg. Postrzegając Boga panteistycznie, udo-wadnia, iż każdy z elementów makro-kosmosu jest niezbędny, konieczny, do-bry i godny pochwały (stąd odrzucenie ascezy negatywnej polegającej na umar-twianiu ciała).
Legendy arturiańskie - Jedyną rodziną Artura są Morgan le Fay i Mordred, jej syn. Według niektórych wersji Mordred był owocem kazirodczego związku mię-dzy rodzeństwem, dlatego też jako syn króla miał prawo do korony. Morgan wraz synem zostali postawieni przez autorów legend po stronie zła, jako żądni władzy, nielojalni, kierujący się własnym dobrem. Mordred uważany jest za zabójcę króla Artura.
J. Kochanowski „Pieśń świętojańska o Sobótce" - W pieśni Panny XII Kochanowski przedstawia wyidealizo-wany obraz rodziny ziemiańskiej. Oj-ciec spełnia tu rolę gospodarza, jedynie doglądającego dobytku. Jego żona, skrzętna gospodyni, pomaga mu w pro-wadzeniu gospodarstwa i winna być wzorem dla wszystkich kobiet. Rodzina wspólnie uczestniczy nie tylko w pracy, ale i w zabawie. Wnukowie, wzorem dziadków, zwykli poprzestawać na ma-łym i nade wszystko cenić cnotę.
J. Kochanowski „Treny" - patrz: cór-ka, matka, ojciec, sen.
W. Szekspir „Romeo i Julia" - Przy-czyną tragedii miłosnej jest waśń po-między dwoma rodami: Kapulettich i Montekich, do których należą tytułowi bohaterowie. Waśń zamienia się w nie-nawiść po śmierci Merkucja (przyjacie-la Romea) i Tybalta (kuzyna Julii). Dalsze wydarzenia prowadzą do śmierci dwojga kochanków, która będzie jedno-cześnie pojednaniem się dwóch rodów.
W. Szekspir „Hamlet" -1) W rodzinie królewskiej nad więzy krwi przedkłada się własne namiętności i pragnienia. Klaudiusz zabija brata, by objąć po nim tron. Zaślepiona miłością Gertruda po-ślubia uzurpatora zaledwie w dwa mie-siące po śmierci męża. Jedynym pamię-tającym o swych powinnościach wzglę-dem Hamleta-ojca jest Hamlet-syn, na którym spoczywa obowiązek zemsty. 2)
W rodzinie Poloniusza relacje oparte są nie tylko na miłości (bezgraniczne od-danie Ofelii ojcu), ale także na nieufno-ści (gdy Laertes wyjeżdża do Paryża, ojciec każe go śledzić). Poloniusz pod-porządkowuje się bez reszty Klaudiu-szowi; zaślepiony, nie waha się poświę-cić szczęścia swej córki, by zadowolić władcę.
W. Szekspir „Makbet" - patrz: mąż, żona.
W. Szekspir „Król Lear" - patrz: ojciec.
Molier „Świętoszek" - patrz: dom. Molier „Skąpiec" - patrz: dom, pienią-dze, córka.
J.U. Niemcewicz „Powrót posła" - 1) Rodzina Podkomorzego, który jest wzo-rem sarmaty oświeconego, podporząd-kowuje swe życie sprawom ojczyzny. Podkomorzyna to doskonała gospodyni, żona i matka. Walery, ich syn, jest posłem na Sejm Wielki. 2) Rodzina starosty Gadulskiego to konglomerat różnych postaw. Sam Gadulski, pieniacz; i konserwatywny szlachciura, żeni się dla majątku. Starościna, zaczytująca się w zachodnich romansach sentymental-nych, to satyrycznie przedstawiona po-stać przypominająca często wówczas spotykane młode damy hołdujące mo-dzie na cudzoziemszczyznę. Jedynie có-rka starosty zdaje się prezentować zdro-worozsądkowe myślenie i nie ulega pre-sji macochy ani ojca, gdy chcą ją wydać za Szarmanckiego.
J.W. Goethe „Cierpienia młodego Wertera" - Kiedy umiera matka Lotty, najstarsza córka poświęca się wychowa-niu swego rodzeństwa, zajmując w do-mu miejsce matki. To z myślą o młod-szych braciach i siostrach decyduje się poślubić Alberta, który zapewni im opiekę i pomoc finansową.
J. Słowacki „Balladyna" - patrz: cór-ka, matka.
H. Balzac „Ojciec Goriot" - patrz: córka, ojciec.
H. Balzac „Eugenia Grandet" - patrz: pieniądze.
A. Mickiewicz „Pan Tadeusz" - 1)
Ród Horeszków, szlachecki, z tradyc-jami, kończy się wraz ze śmiercią stol-nika Horeszki. Ostatnimi potomkami rodu są Zosia i Hrabia. Gerwazy, skarb-nica wiedzy o rodzinie, dawny klucznik Horeszków, będzie namawiał Hrabiego, by ten zemścił się na rodzinie Sopliców. 2) Głową rodziny Sopliców jest Sędzia, brat Jacka, opiekun Tadeusza. Więzi rodzinne mają tu charakter tradycjonal-ny, choć oparte są na uczuciu i zaufaniu, a przede wszystkim na szacunku dla starszych. Jacek Soplica (później ksiądz Robak) nie uczestniczy w życiu rodzin-nym, rezygnując z niego na rzecz dzia-łalności politycznej.
Z. Krasiński „Nie-Boska komedia" -
Mąż (hrabia Henryk), opętany przez widmo Dziewicy, opuszcza swoją rodzi-; nę. Jest to początkiem tragedii: jego j żona, Maria, traci zmysły i ogłasza, że jest poetką; jego syn, Orcio, ślepnie'.! w dzieciństwie, a w wyniku tego żyje we j własnym, odizolowanym świecie. Mat- j ka nadała mu na chrzcie imię: „Poeta"*? naznaczając go w ten sposób. Tragediajj rodzinna kończy się śmiercią oszalałej; Marii, a potem przedwczesną śmiercią ] Orcia.
E.A. Poe „Zagłada domu Usherów"
- Roderyk i Margaret Usherowie to j ostatni potomkowie wiekowego rodu, chorzy i zdegenerowani. Brat żywcem grzebie swą siostrę i udaje, iż nie słyszy jej rozpaczliwych krzyków. Margaret, uwalnia się z „więzienia" i zabija Roderyka. Zagląda rodu to także zagłada domostwa, które w momencie śmierci rodzeństwa rozpada się i ginie w wodach zapleśniałego stawu.
A. Dumas „Królowa Margot" - Akcja powieści obejmuje lata panowania osta-tnich Walezjuszy. Po śmierci Henryka II głową rodziny zostaje Katarzyna Medy-cejska. Bezkompromisowa i twarda, wymaga od swych dzieci całkowitego posłuszeństwa. Zmusza Małgorzatę do ślubu z Henrykiem Nawarskim, wymu-sza na Karolu IX przystąpienie do rzezi hugonotów, wciąga synów do spisku przeciw królowi Nawarry. Knowania Katarzyny prowadzą do klęski rodu Wa-lezjuszów, a sama królowa dowiaduje się z przepowiedni, iż jej synowie umrą bezpotomnie. Ich sukcesorem będzie znienawidzony Henryk Nawarski.
E. Bronte „Wichrowe Wzgórza" - 1)
Rodzina Earnshawów (dzieci burzy), czyli mieszkańcy Wichrowych Wzgórz, to ludzie nieujarzmieni, pełni wewnętrz-nych sprzeczności (dylematy Katarzy-ny). Dynamiczni, bezwzględni (postę-powanie Hindeya względem Heathclif-fa) i twardzi, zbliżają się do żywiołów ciemności. Reprezentują oni w powieści to, co nieskończone. 2) Rodzina Lin-tonów (dzieci spokoju), czyli mieszkań-cy Drozdowego Gniazda, chcą żyć spo-kojnie i beztrosko. Harmonijni i prosto-duszni nigdy nie zrozumieją dzieci bu-rzy. Reprezentują w powieści to, co skończone i domknięte. Przybyszem z zewnątrz, który zakłóca życie domowe rodzin, jest Heathchiff. Burzy on wzaje-mne przenikanie się dwóch światów i j£st źródłem niezgody między rodzina-mi.
G. Flaubert „Pani Bovary" -1) Rodzi-ce Karola Bovary'ego prezentują prze-ciwstawne typy ludzkie. Matka to pobożna mieszczanka, która przykłada się do wychowania syna. Ojciec jest rubasz-nym cynikiem i ateuszem, gorszącym żonę choćby tym, że co roku w Wielki Piątek każe sobie podać na obiad kieł-basę. 2) Życie rodziny Karola i Emmy Bovary koncentruje się wokół osoby pani domu. Mąż spełnia wszelkie jej zachcianki, ona zaś przedkłada romanse i własne zainteresowania nad małżeńst-wo. Po jej tragicznej śmierci Karol zapomina o córce, całkowicie oddaje się rozpamiętywaniu przeszłości. Wielkim dramatem stanie się dla niego odnalezie-nie korespondencji miłosnej Emmy.
L.N. Tołstoj „Anna Karenina" - 1)
Rodzina Szczerbackich należy do mos-kiewskiej arystokracji. Spiritus movens życia rodzinnego jest księżna, która marzy przede wszystkim o korzystnym mariażu swych córek, pchając je w ra-miona nieodpowiednich, choć bogatych konkurentów. Doiły poślubia utracjusza i lowelasa Obłońskiego, natomiast Kit-ty, za sprawą „polityki" matki, przeży-wa wielki zawód miłosny. 2) Małżeńst-wo Anny Obłońskiej z Aleksym Kareni-nem to przykład kontraktu matrymo-nialnego, będącego połączeniem dwóch znakomitych nazwisk i fortun. Między małżonkami nie ma nici porozumienia, a jedyną bliską Annie osobą jest jej syn, Sierioża. Sytuacja taka była jednym z powodów, dla których Anna opuściła dom i męża, na trwałe wiążąc się z hra-bią Wrońskim. 3) Stiopa Obłoński, mąż Doiły i ojciec ich sześciorga dzieci, to przykład lekkoducha i birbanta. W ich rodzinie istnieje ścisły podział ról: żona zajmuje się domem, mąż większość czasu spędza na zabawie z kolegami. Jego niefrasobliwość i rozrzutność pro-wadzą do katastrofalnej sytuacji finan-sowej, która dotknie całą rodzinę. 4) Konstanty Lewin, który nigdy nie miał
prawdziwej rodziny, w momencie ożen-ku postanawia, iż taką rodzinę stworzy. Narodziny pierwszego syna nie stały się jednak dla niego radosnym wydarze-niem, a dziecko wniosło w jego życie jedynie więcej trosk i obowiązków. Wbrew samemu sobie, postanawia po-móc Kitty w wychowywaniu syna i za-akceptować nową sytuację. 5) Rodzina Wrońskich ma charakter matriarchalny. Po śmierci starego hrabiego matka wy-chowuje dwóch synów, wyraźnie fawo-ryzując Aleksego. Jej miłość jest tak wielka, że przymyka oczy na jego zwią-zek z panią Karenin.
E. Zola „Rougon-Macąuartowie" -
Cykl powieści Zoli opowiada o kolej-nych przedstawicielach tytułowej rodzi-ny, której początek dali alkoholiczka i wariat. Autor ukazuje w każdej części cyklu, jak determinanty biologiczne kształtują osobowość bohaterów. Wśród nich znajdują się m.in. prostytutka Nana i hochsztapler Octav Mouret. „Ukorono-waniem" losów rodziny jest kazirodczy związek między stryjem (człowiekiem wydawałoby się uczonym i światłym) i jego bratanicą. Jest to jednocześnie zakończenie historii rodu, który nie wy-da już żadnego potomka.
A. Trollope „Saga rodu Palliserów"
- Palliserowie to jeden z arystokratycz-nych rodów angielskich, który czynnie uczestniczy nie tylko w życiu towarzys-kim, ale i politycznym Anglii. Lady Glencora prowadzi dom, w którym przyjmuje znakomitości ze świata poli-tycznego, natomiast Plantagenet Palliser zasiada w parlamencie z ramienia partii liberałów. Życie rodzinne praktycznie tu nie istnieje. Małżonkowie darzą siebie szacunkiem i sympatią, ale prawdziwa miłość pojawia się dopiero wówczas, gdy są już starymi ludźmi. Silniejsza więź łączy Glencorę z dziećmi, które jednak wybierają własne drogi życiowe.
B. Prus „Lalka" - Rodzina Łęckich, zubożałych arystokratów, opiera relacje interpersonalne na konwenansach i po-czuciu własnej wyjątkowości. Zamknię-ta na ludzi spoza arystokracji, dba o za-chowanie swej pozycji społecznej. Mał-żeństwo Izabeli z Wokulskim byłoby mezaliansem, ale jednocześnie podrepe-rowałoby sytuację finansową Łęckich, dlatego też panna Łęcka godzi się na nie.
E. Orzeszkowa „Nad Niemnem" -
patrz: dworek, dom, ojciec, syn.
H. Sienkiewicz „Potop" - patrz: Pol-ska/Polacy.
H. Ibsen „Dzika kaczka" - patrz: sa-mobójstwo, ofiara.
H. Sienkiewicz „Rodzina Połaniec-kich" - Powieść jest zapisem losów Stanisława Połanieckiego, karierowicza i hochsztaplera, dla którego sprawy fi-nansowe są ważniejsze od więzi rodzin-nych. Nawet jego małżeństwo z Mary-nią, ukochaną kobietą, dalekie jest od ideału. Połaniecki zaniedbuje żonę, prę-dko się nią nudzi, a następnie wdaje się w romans z żoną przyjaciela. Sytuację rodzinną poprawia dopiero pojawienie się pierwszego potomka. Postacią na poły humorystyczną, na poły karykatu-ralną, jest pan Pławicki, ojciec Maryni, któremu wydaje się bądź, że jest w pełni sił, bądź że jest bezradnym starcem wymagającym nieustannej opieki.
W.S. Reymont „Chłopi" - 1) Rodzina Macieja Boryny ma charakter patriar-chalny. Stary Boryna decyduje o przy-szłości swych dzieci, utrzymuje je i nie zgadza się przepisać na nie majątku. Więzy rodzinne ustępują racjom mająt-kowym (np. po śmierci ojca Antek prowadzi spór ze starszą siostrą o mają-tek). Powodem waśni rodzinnych staje się małżeństwo Macieja z młodszą od niego i urodziwą Jagną, dla której będzie on bardziej hojny niż dla własnych dzieci. Patrz: konflikt pokoleń. 2) W ro-dzinie Antka do pewnego momentu tyl-ko on decyduje o wszystkim. Nie kocha swej żony i nie szanuje jej. Hanka stopniowo zdobywa zaufanie męża, a gdy ten jest w więzieniu, ona zajmuje się całym gospodarstwem i opiekuje się starym Boryna. Prawdziwe życie ro-dzinne Hanki i Antka rozpoczyna się po jego wyjściu z więzienia i objęciu oj-cowizny.
G. Zapolska „Moralność pani Duls-kiej" - patrz: dom, matka, żona, ojciec.
S. Żeromski „Ludzie bezdomni" - 1)
Tomasz Judym, pochodzący z nizin, z biedoty miejskiej, jako jedyny członek rodziny zdołał się wybić ponad przecięt-ność. Szansę zdobycia wiedzy stworzyła mu jego ciotka, prostytutka. Wykształ-cenie wyobcowało go spośród „swo-ich", a jego własny brat do końca życia będzie miał o to pretensję. 2) Rodzina Wiktora Judyma, działacza robotnicze-go, skazana jest na tułaczkę w poszuki-waniu nowego miejsca pobytu. Judymo-wa z dziećmi jedzie do Szwajcarii, by potem wraz z mężem wyemigrować do Ameryki.
S. Undset „Krystyna, córka Lavran-
sa" - Powieść nawiązuje budową do skandynawskich sag, tj. opowieści o wielkich rodach. Przedstawia dzieje rodziny Lavransa (ożenionego z Ragnf-ridą, ojca dwóch córek) i jego najstarszej córki, Krystyny. W swojej rodzinie Kry-styna stara się wprowadzić wzorce wy-niesione z domu: religijność, surową moralność opartą na przekonaniu, że za każdy najmniejszy grzech należy od-pokutować. Zasady te nie stoją jednak w zgodzie z usposobieniem jej męża, Erlenda, a także jej synów, niezwykle podobnych do ojca. Losy tej rodziny to więcej klęsk i cierpienia niż szczęścia i radości. Ich powodem jest prywatna wojna toczona przez małżonków przez całe życie. Krańcowo różni, na pozór dalecy sobie, są głęboko w sobie zako-chani, a przez to niejako oddzieleni od swych dzieci. Patrz: śmierć (bohaterów literackich), żona.
S. Żeromski „Przedwiośnie" - patrz: matka, ojciec, syn.
F.S. Fitzgerald „Wielki Gatsby" -
patrz: żona, matka.
J. Galsworthy „Saga rodu Forsy-te'ów" - Powieść-rzeka obejmuje cza-sowo dzieje trzech pokoleń rodziny For-syte'ów. Centralnymi postaciami są re-prezentanci starszego pokolenia (James i Jolyon) oraz pokolenia młodszego (So-ames i Jolyon młodszy) oraz ich dzieci. Jolyon starszy daje początek linii rodu, do której należą ludzie uczuciowi, wraż-liwi, oddani swym rodzinom. Potom-kowie Jamesa charakteryzują się zmys-łem do interesów, sprytem, egoizmem i pozornym chłodem uczuciowym, pod którym kryje się niekiedy głęboka na-miętność. Dzieje tych dwóch gałęzi rodu zazębiają się ze sobą, co prowadzi do poważnych konfliktów i nieszczęść (mi-łość Fleur i Jona), waśni rodzinnych (małżeństwo Holly i Vala). Jednocześ-nie zadziwia tu obraz bezkrytycznej i wszechogarniającej miłości rodziców do dzieci, dla których skłonni są zrezyg-nować z własnego życia.
Z. Nałkowska „Granica" - Życie ro-dziców Zenona Ziembiewicza oparte było na zakłamaniu. Romansujący z chłopkami ojciec i przymykająca na to oczy matka budzili w synu prawdziwe obrzydzenie. Piętnował on w swych myślach ich ograniczoność, schematy-czność i niewiedzę. W pewnym momen-cie przestał zauważać, jak wiele od nich otrzymał (wychowanie, miłość, pienią-dze na kształcenie się). Potępiając sche-mat boleborzański, nieświadomie sam zaczyna naśladować swego ojca. Na-wiązuje romans z Justyną i kontynuuje go, pomimo związku z Elżbietą. Od własnej żony oczekuje postawy właś-ciwej jego matce, a więc akceptacji jego stylu życia.
M. Dąbrowska „Noce i dnie" - Po-wieść oparta na motywach autobiografi-cznych, jest „kroniką" rodziny Niechci-ców. Postaciami centralnymi, krańcowo różnymi, są Barbara (natura zamknięta, wewnętrznie sprzeczna) i Bogumił (człowiek bez reszty oddany pracy, ży-jący w zgodzie z samym sobą), których wspólne życie pełne jest dysharmonii, nieporozumień, ale także zaufania i mi-łości. Od momentu narodzin dzieci (a zwłaszcza po stracie pierwszego z nich) Barbara staje się przede wszystkim mat-ką. Nieporozumienia dotyczące wycho-wania dzieci, różnice charakterów, hula-szczy tryb życia syna (Tomaszka) burzą spokój rodzinny. Pociechę mają nato-miast rodzice ze swej najstarszej córki, Agnieszki, wzorowej uczennicy, a po-tem doskonałej studentki. Szacunek dla pracy, miłość do dzieci, a także wzajem-ne zaufanie pomagają Niechcicom wspólnie przeżywać ich noce i dnie.
B. Schulz „Sklepy cynamonowe" -
patrz: ojciec, syn, uczeń i mistrz, prze-miana.
W. Gombrowicz „Ferdydurke" - Ro-dzina Miedziaków jest na pozór antytezą rodziny drobnomieszczańskiej. Programowo nowoczesna, wyzwolona z norm obyczajowych i moralnych, przypomina swój amerykański odpo-wiednik. Niekonwencjonalność i odrzu-cenie wszystkich zasad prowadzą jed-nak Młodziaków do uwięzienia w innej formie (por. „Tango"). Patrz: matka.
M. Kuncewiczowa „Cudzoziemka" -
Przedstawiona w powieści rodzina Żab-czyńskich nie należy do najszczęśliw-szych. Róża zdominowała swoją nie-zwykle silną osobowością zarówno mę-ża, jak i dzieci. Wszystko w domu musi toczyć się tak, jak ona tego sobie życzy. Krótkie chwile jej nieobecności stają się dla dzieci czasem nieograniczonej wol-ności. Całą sytuację pogarsza jeszcze to, że Róża swoją rodzinę traktuje jako obiekt, na którym może wywrzeć zem-stę za nieudane życie i nie zrealizowane marzenia.
J. Andrzejewski „Popiół i diament"
- Wojna przyczyniła się do rozpadu rodziny Kosseckich. Sędzia (głowa ro-dziny), naznaczony przeżyciami obozo-wymi (współpracował z Niemcami) ucieka przed światem i ludźmi. Jego żona usilnie próbuje scalić rodzinę, przymykając oczy na postępowanie mę-ża i synów. Alek, skoncentrowany na kontaktach z kolegami i niebezpiecz-nych „eksperymentach", okrada matkę i lekceważy dom. Starszy syn, Andrzej, rezygnuje z życia rodzinnego dla walki konspiracyjnej. Obrazowi temu prze-ciwstawione zostały marzenia Maćka Chełmickiego, który nie ma już rodziny i dla którego jedynym powrotem do normalności (a więc ucieczką od wspom-nień o wojnie) byłaby właśnie rodzina
- żona i dzieci.
S. Mrozek „Tango" - patrz: konflikt pokoleń, syn, starość.
M. Hłasko „Ósmy dzień tygodnia" -
W rodzinie Agnieszki nie ma więzi między rodzicami a dziećmi. Agnieszka i Grzegorz nienawidzą matki i ojca za ich konformizm, rezygnację z ideałów, schematyczny tryb życia i ciągła nieza-dowolenie z dzieci. Jedynym oparciem są dla siebie nawzajem. Najsilniejszą oso-bowością w tej rodzinie jest Agnieszka, która stara się pomóc bratu (przegranemu alkoholikowi, który nie widzi przed sobą żadnych perspektyw), próbuje odgrodzić się od ponurego świata ulicy Brzeskiej miłością do Piotra i nauką.
G. Garcia Marąuez „Sto lat samotno-ści" - Rodzina Buendiów, której proto-plastami byli Jose Arcadio i Urszula, zajmuje uprzywilejowane miejsce w społeczności Macondo. Jej historia ma wymiar symboliczny (np. powtarza-jące się imiona Aureliano i Josć Arcadio łączą się z określonymi cechami charak-teru) i sakralny (np. wniebowstąpienie Remedios, połączenie dziejów Buen-diów z dziejami Macondo). Lx>sy rodu zostały przepowiedziane i spisane przez Meląuiadesa i zamykają się w obrębie stu lat (...boplemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi).
* Wesoło jak w rodzinnym grobowcu -ponura atmosfera.
* Z rodziną wychodzi się najlepiej na fotografii... czarno-białej. (powiedzenie)
* Nienawiść między krewnymi jest zwyczajem, między obcymi -przypadkiem, (przysłowie arabskie)
* „Pasją naszą bywa odkrywać karty wszystkich tych pięknych rzeczy, które niby to oglądamy w wielu rodzinach, nie widząc wszystkiego, co się tam dzieje; przy czym znaleźlibyśmy niena-wiść, wściekłość, pogardę zamiast pięk-nych rzeczy wystawianych na pokaz i uchodzących za prawdę", (markiza de Sevigne)
* „Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne, każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób". (L.N. Tołstoj)
* „Nie można być wybrednym w wyborze rodziców". (M. Wolska)
* „Choćby zasięg tego, co człowiek na świecie dokonuje, był największy, jeże-li nie wywiązuje się z obowiązków wobec rodziców, to wszystko inne jest kalekie". (H. Auerbach)
* .Jednakowo ważne jest wychowanie dzieci, jak i rodziców". (C. G. Jung)
* „Uczucie samotności jest bolesne w tłumie, lecz w łonie własnej rodziny jest nie do zniesienia". (M. von Ebner-Eschenbach)
* „Każda rodzina tai w sobie swoiste niezadowolenie, które zmusza do ucie-czki każdego jej członka, dopóki posia-da on jakąkolwiek siłę żywotną". (P. Yalćry)


RODZINA Temat: Rola rodziny w życiu człowieka i społeczeństwa w świetle znanych ci utworów literackich, filmów i własnych przemyśleń.
„ Wszystkie szczęśliwe rodziny są do siebie podobne,
Każda nieszczęśliwa rodzina jest nieszczęśliwa na swój sposób”
L.N. Tołstoj

Rola rodziny w życiu człowieka i społeczeństwa w świetle znanych ci utworów literackich, filmów i własnych przemyśleń.


„Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej” mówi stare polskie przysłowie i wiemy, że nie chodzi tu o budynek mieszkalny, ale o specyficzny klimat, jaki panuje w tym miejscu. Tworzą go ludzie połączeni więzami krwi i płynącym prosto z serca uczuciu miłości, które nigdy nie wygasa. Rodziny bywają różne, nie zawsze, bowiem przyjmują klasyczny wzór: mama, tata i dzieci. Czasami role rodziców pełnią dziadkowie lub wujostwo, bywa też, że mamy tylko matkę albo brata. Zadaniem rodziny jest obdarzyć należytą opieką jej członków, zapewnić poczucie bezpieczeństwa i miłości. Rodzice swoją ciężką pracą zabiegają o jak najlepsze wykształcenie i byt dzieci, za to młodzi powinni zadbać o nich na stare lata. W gronie swoim i przyjaciół przeżywają chwile radosne jak narodziny nowego potomka czy zaślubiny ukochanej córki. Cieszą się z sukcesów szkolnych, a później zawodowych swoich pociech. Niestety z pojęciem rodziny związane jest także cierpienie. Może ono ją uszlachetniać, umacniać więzy między jej członkami, może też ją załamać i wewnętrznie wyniszczyć. Ciężkie wydarzenia czy okoliczności, w jakich przyjdzie egzystować tej pierwotnej grupie społecznej wystawiają ją na próbę i czasami zamiast umacniać, oddalają jej członków od siebie. Bywa, że dopiero po latach przychodzi upragnione pojednanie i zgoda.

Według biblii początek całemu rodzajowi ludzkiemu dała rodzina Adama i Ewy. Pierwszych ludzi wszechmocny i kochający Bóg umieścił we wspaniałym ogrodzie – Edenie, gdzie w harmonii z naturą, mieli wieść spokojny żywot. Jednak Ewa nie posłuchała Boga i zerwała owoc z drzewa zakazanego, skazując tym samym siebie i całe pokolenie na wygnanie z raju. Ze związku Adama i Ewy narodzili się trzej synowie. Jeden z nich, Kain, widząc, ze Pan wejrzał na ofiarę brata, ale na jego nie zwrócił uwagi, z zazdrości zabił Abla i został przez Boga wyklęty. Najmłodszy natomiast, Henoch, dał początek plemieniu błogosławionemu przez Stwórcę. Zbrodnia, jakiej dopuścił się Kain wywołała przepaść miedzy grupą ludzi, którzy z natury byli sobie bliscy. Kain wyparł się zbrodni i porzucił dom rodzinny.
Odbudowanie prawdziwych, głębokich i szczerych więzi rodzinnych zostało powierzone Noemu. Bóg nakazał mu wybudować „arkę przymierza”, która uratowała jedyną, prawdziwie wzorcowa rodzinę, od zagłady, jaką przyniósł potop. Wspólna praca przy budowie, wspieranie się, umacnianie w nadziei, że w końcu odnajdą suchy ląd,czas spędzony na statku zespoliły ich więzy. Był to przykład nagrody dla wytrwałych i cnotliwych.
Wspaniały przykład prawdziwej, dozgonnej miłości, która pozwala zapomnieć o największych krzywdach wyrządzonych w dzieciństwie, dostarczyła nam postawa Józefa. Ukochany syn Jakuba i Racheli, znienawidzony przez braci, został przez nich sprzedany w niewolę. Po wielu latach, już jako wysoki urzędnik na dworze faraona, przebaczył swoim oprawcom. Sprowadził do siebie ojca i cała rodzina odtąd zamieszkała znowu razem.
W Nowym Testamencie szczególną uwagę przykuwa Święta Rodzina: Józef, Maryja i Jezus. Stworzyli oni ideały chrześcijan, do których powracamy niejednokrotnie szukając prawdziwych wzorców do naśladowania. Józef obdarzył, bowiem swoją przyszła małżonkę opieką, ufając, że dziecko, które pocznie pochodzi od Boga. Nie odrzucił jej, kiedy twierdząc, że była dziewicą, spodziewała się potomka. Józef przyuczył Jezusa do zawodu cieśli, i zawsze kochał jak własnego syna. Rodzina wiele wycierpiała. Musiała bowiem uciekać z miasta, by ocalić przyszłego Zbawcę Świata. Bolesne okazały się także przeżycia Maryi pod krzyżem, kiedy parzyła na śmierć pierworodnego.

Głęboka więź łączyła także tytułową bohaterkę „Antygony” Sofoklesa z jej bratem Polinejksem. Dziewczyna postawiła na szali swoje życie, kiedy postanowiła mimo zakazu władcy Teb, pochować zwłoki bliskiej osoby. Złamała tym samym prawo ludzkie, przeciwstawiając mu prawo boskie. Antygona nie zważała na to, że jej brat zdradził swoją ojczyznę, zbyt mocno go kochała. Zawziętość Kreona doprowadziła do tragedii w jego rodzinie, śmierci syna Hajmona i żony Eurydyki. Król przekonany, że niewłaściwie byłoby przez wzgląd na narzeczoną syna odstąpić od zasad, nie potraktował przypadku wyjątkowo. Postawił za sprawę nadrzędną dobro państwa. Obawiał się, ze kierując się prywatą, zostanie mu zarzucone brak charakteru i uległość kobiecie. Chroniąc w swoim przekonaniu państwo, utracił jednak najbliższe mu osoby, w których miał oparcie.

Wyidealizowany wzór rodziny ziemiańskiej ukazał w „Pieśni świętojańskiej o sobótce” Jan Kochanowski, twórca renesansowy. W pieśni panny XII żona to „skrzętna gospodyni”, pomocna w gospodarowaniu. Przykład z niej powinny były brać wszystkie kobiety. Zawsze starannie przygotowywała posiłki, piekła chleb i ciasta, zajmowała się trzodą i dbała o rodzinną atmosferę przy stole. Zadanie jej męża ograniczało się do doglądania dobytku, połowów i zabawy z dziećmi. Jedność rodzinna przejawiała się we wspólnej pracy i rozrywkach. Z głębokim szacunkiem odnoszono się do osób starszych i ceniono cnotę jako najwyższa wartość.

Szeroką analizę postaw ludzkich, dramatów rodzinnych wywołanych przez niewłaściwie podjęte decyzje, dostarczyły nam utwory Williama Szekspira. W tragedii miłosnej „Romeo i Julia” ukazał on historię zwaśnionych rodów Kapulettich i Montekich. Konflikt rodziców przerodził się w nienawiść po śmierci przyjaciela Romea, Merkucja i zabójstwie w odwecie kuzyna Julii, Tybalda. Obie zacne rodziny, cieszące się powszechnym szacunkiem żyły spokojnie, dopóki ich pociechy nie zatraciły się w miłości. Dalsze wydarzenia doprowadziły młodych kochanków do śmierci. Ból, jakiego doznali ich rodzice pozwolił na pojednanie długiej waśni. W chwili cierpienia nawiązała się między nimi nic porozumienia.
Zachwianie hierarchii wartości nastąpiło w innym poważanym rodzie, w rodzinie „Hamleta”. Jej członkowie przedłożyli własne namiętności i pragnienia, nad więzy krwi. Ważniejsze od miłości wynikającej z pokrewieństwa okazała się żądza władzy. Klaudiusz otruł brata i objął po nim tron. Nie zważając na okres żałoby po stracie męża, zaślepiona miłością Gertruda, poślubiła nowego króla. Jedyną osobą, która dopatrywała się spisku na ojcu, był Hamlet. Okazał się on człowiekiem honorowym, pragnąc zemścić się na wuju. Jego synowska miłość nie uległa atmosferze obłudy i zakłamania.

U Juliana Ursyna Niemcewicza, twórcy oświeceniowego, spotykamy się z dwoma kontrastowymi wzorami rodzin w „Powrocie posła”. Państwo Podkomorzy za największą cnotę uznawali ojczyznę, a służbę jej sprawie za rzecz honorową. Swoje dzieci wychowywali w duchu patriotycznym. Ich syn, Walery był posłem na Sejm Wielki i wraz z ojcem hołdował tradycjom i reprezentował stronnictwo popierające reformy, sprzyjające rozwojowi kraju. Pani Podkomorzyna wspierała męża w jego decyzjach i wspaniale wywiązywała się z roli gospodyni i matki. Odmienny, ukazany bezsprzecznie w negatywnym świetle, model rodziny reprezentował starosta Gadulski wraz z małżonką. Cechowały go: konserwatywne poglądy i pieniactwo. Gadulski chętnie wypowiadał się na tematy polityczne, przyznając szczerze, że nie poświęcał lekturze czasopism zbyt dużo czasu. Pod wpływem starościny hołdował modzie na cudzoziemszczyznę. Nie liczył się z uczuciami córki, pragnął by poślubiła ona bogatego, „modnego kawalera”, Szarmanckiego. Córka jednak wykazywała się zdrowym rozsądkiem i nie poddała woli ojca.

Zależne od ojcowskiej hojności, były dzieci Macieja Boryny, bohatera „Chłopów” Stanisława Reymonta. To on decydował o podziale ojcowizny, co miało wpływ na przyszły byt potomków. Uważał, ze skoro ich utrzymywał, nie musiał się spieszyć z przepisaniem majątku. W tej rodzinie ważniejsze niż więzy rodzinne, okazały się być sprawy materialne. Po śmierci Macieja, spór toczył się nadal, tym razem między rodzeństwem. Zachwianie wartości wystąpiło także w domu syna najbogatszego chłopa we wsi, Antka. Nie traktował on żony z należytym szacunkiem i miłością. Hanki jednak nie zniechęciła postawa męża i stopniowo zabiegała ona o jego zaufanie. Kiedy jeszcze żył zięć, a Antek trafił do wiezienia, bardzo sprawnie zajęła się gospodarstwem i opieką nad Boryną. Wytrwałość Hanki zaowocowała szczęściem rodzinnym, kiedy wraz z mężem objęła zasłużony kawałek ojcowizny.
Wspaniały obraz stosunków opartych na miłości, zaufaniu i wzajemnym wsparciu dostarczyła nam adaptacja filmowa powieści Louisy May Alcott „Małe kobietki” w reżyserii Gillian Armstrong. Historia miała miejsce w latach sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Mąż pani Marmee March był zmuszony wyjechać na wojnę i pozostawił w domu żonę wraz z czterema córkami. Marmee nie przystawała do swojej epoki. Wpajała zawsze córkom potrzebę wolności i niezależności. Zachęcała je by same odnalazły swoje miejsce w życiu i spełniały marzenia, choćby te, wydawały się nierealne. Siostry zdecydowanie różniły się od siebie. Najstarsza, Meg była najbardziej konserwatywna, pragnęła spełnić się w roli żony i matki. Indywidualistka Jo, przejawiała talent literacki i często organizowała wraz z siostrami i sąsiadem, Laurim przedstawienia teatralne w domu. Delikatna i wątła Beth opiekowała się najbiedniejszą rodziną w okolicy, działała społecznie. Najmłodsza z sióstr, Amy przejawiała cechy typowej, nieco zadufanej w sobie romantyczki. Pewnego razu pozostawiona w domu, chora Amy, w gniewie wrzuciła do kominka rękopisy Jo. Siostry przestały ze sobą rozmawiać, dopóki nie doszło to wypadku na zamarzniętym stawie. Dramatyczna sytuacja pogodziła je. Okazało się, ze mimo chwilowych załamań, niepokojów i sporów jak ten, więzy, jakie łączyły te pięć niezwykłych kobiet były niesamowicie trwałe i nierozerwalne. Marmee, mimo nieobecności męża zawsze stanowiła opokę dla córek. Pomagała im w samorealizacji, wysłała Jo do Nowego Jorku by ta nabrała praktyki pisarskiej. Wielkim cierpieniem dla wszystkich była powracająca choroba Beth. Rodzina March jawi się jako źródło prawdziwych wartości i wsparcia moralnego.
Współczesną, niezwykle muzykalną i nierozłączną okazała się być południowoamerykańska rodzina „Seleny”. Tytułowa bohaterka od dziecka wraz z rodzeństwem zajmowała się występami wokalnymi. Dość konserwatywny i zaborczy ojciec zdawał sobie sprawę z błyskotliwego talentu córki i bardzo starannie dbał o jego rozwój. Matka była prawdziwą przyjaciółką Seleny i wspierała ją w trudnych momentach. Stanęła po jej stronie, kiedy córka postanowiła wyjść za mąż za gitarzystę z zespołu. Ojciec, mimo, że początkowo nie wyraził zgody na ślub, wkrótce zaakceptował poślubioną poza domem parę. Selena przez całe swoje życie otoczona była miłością, zarówno rodzeństwa, z którym związana była mocno jak i rodziców, którzy na swój sposób okazywali jej uczucia. Niestety jej historia zakończyła się nieszczęśliwie. Została zastrzelona. Jej śmierć wywołała rozpacz nie tylko wśród kochających ją bliskich z rodziny czy przyjaciół, ale także w szerokim gronie jej fanów.
Całkiem inny obraz rodziny, bardziej nam bliski, bo związany z jednym z polskich blokowisk ukazał Robert Giliński w dramacie „Cześć Tereska”. Swój obraz reżyser dla podkreślenia wagi tematu, utrzymał w czarno – białej tonacji. Tytułowa Tereska to dziewczyna nieśmiała, utalentowana, która w życiu poszukiwała jedynie odrobiny miłości. Nie zaznała jej w domu, bo matka często wyczerpana pracą więcej uwagi zwracała na młodszą córkę, a ojciec po utracie pracy, popadał w alkoholizm i po nocach organizował awantury. W szkole średniej grzeczna dotąd Tereska zmieniła się na gorsze będąc pod wpływem Renaty. Nowa koleżanka poczęstowała ją pierwszym papierosem, podała do ręki pierwsze wino i namówiła do kradzieży. Degradacja Tereski postępowała. Zaczęła pyskować do rodziców, nie wracać na noc. Po wizycie na komisariacie matka dziewczyny próbowała jeszcze przemówić jej do rozsądku, ale było zdecydowanie za późno. Zgwałcona przez chłopaka, Jaśka, Tereska przepełniona ukrytym żalem i goryczą, wyładowała swoje frustracje na sparaliżowanym, poruszającym się na wózku, woźnym, Edku, do którego czasem zaglądała z odwiedzinami. Początkowo okładając go metalowym prętem po nieczułych kończynach, straciła nad sobą panowanie i zaczęła bić go bez opamiętania.
Zdajemy sobie sprawę, ze rodzina kształtuje nasz charakter i ma bardzo duży wpływ na to, jakimi ludźmi będziemy w przyszłości. Dzieci potrzebują właściwych wzorców i kiedy nie dostarcza ich matka, ojciec czy prawowity opiekun są zmuszone szukać ich gdzieś indziej. To poszukiwanie może zakończyć się tragicznie, gdyż pozbawione miłości dziecko, przejmie pierwszy napotkany wzór, często niewłaściwy. Nie możemy zapominać, że nie wystarczy przekazać życia i zachować ciągłości rodu. Członków rodziny wiąże wzajemna odpowiedzialność. Powinniśmy dbać by w naszych domach nie zabrakło dialogu, by różnica pokoleń nie zaważyła na zaprzestaniu rozmów prawdziwych i szczerych, które są w stanie rozwiązać gnębiące nas problemy i znaleźć kompromis w spornych kwestiach.
Powrót do góry
   
aw
szkolareklamy.pl
szkolareklamy.pl



Dołączył: Feb 27, 2003
Posty: 1397
Skąd: spomiędzy słów

PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 17:49
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

prezentację powinieneś przygotowac w powerpoincie - to dosc prosty programik, lub ograniczyć się do projekcji filmów z vhs lub dvx i prezentacji przygotowanych plansz - pomysł z prezentacją na prezentacji jest b.dobry - urozmaici ja i da ci odetchnąć; mozesz naturalnie porwac się na połączenie wszystkich elementów w jakims programie do prezentacji multimedialnych - ale obawiam się, ze jest to jeszcze poza twoimi mozliwościami

widze kilka ograniczeń:
będziesz potrzebował albo: magnetowidu i tv, albo komputera a jeszcze lepiej komputera z podłaczonym rzutnikiem video, albo rzutnika pisma z foliami;
mozesz sie ograniczyc do elegancko wykonanych plansz prezentacyjnych ale i tak bedziesz musial zrobic skany i wydruki - chyba ze wkleisz reklamy wyciete z gazet itp.
pomocny byłby aparat cyfrowy w tej zabawie
PS
czy masz juz jakies materiały tekstowe i pomysł na materiał do analizy? jesli tak wrzuć je tu lub przesli mi na skrzynke
_________________
Jest wiele kopii i tylko jeden oryginał!
WARSZAWSKA SZKOŁA REKLAMY: bądź wyjątkowy, wyróżniaj się.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość
   
aw
szkolareklamy.pl
szkolareklamy.pl



Dołączył: Feb 27, 2003
Posty: 1397
Skąd: spomiędzy słów

PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 17:51
Temat postu: materiały źródłowe matura
Odpowiedz z cytatem

chyba się spóźniłem hehe - szybki bil z ciebie - ale przywaliłes tym tekstem az huczy - lepiej wrzucaj mniejsze fragmenty - latwiej sie to analizuje ale juz teraz to bez znaczenia Wink

raz/ zacznijmy od tego - póki co bez czytania tego tasiemca - że poszukasz definicji socjologii i psychologii powszechnej - to one zajmuja sie problematyką społeczną a co za tym idzie takze próbami definiowania, funkcji i roli rodziny i to będzie Twój wstęp - np. od słów: "Rodzina - najmniejsza organizacja społeczna - ... i cos tu więcej o rodzinie czym jest itp. - badana jest od lat przez ... - i tu o wspomnianych naukach"

dwa/ określ precyzyjnie co znaczy to "dawne", czyli napisz jakie epoki będziesz brał pod rozwagę analizując obraz rodziny - tu się oprzyj o okresy literackie - tak będzie najłatwiej (przypomnę ci obraz rodziny Pani Dulskiej) - i dwa trzy zdania o tym zamkna wstep.

trzy/ teraz czas na wybór literatury (konkretne pozycje ksiązkowe), filmów (konkretne tytuły - np. Czterdziestolatek, Dom), audycji np. radiowych (rodzina poszepszyńskich itp.) - zaproponuj cos od siebie, my postaramy sie dodac własne propozycje i poddamy je analizie

cztery/ no właśnie czas na analize przykładów tzn. okreslenie jaki we wskazanym okresie, który reprezentuje wspomniane dzieło (minimum dwa na epokę) był obraz owej rodziny - jak sie zmieniał z biegiem lat

pięć/ na koniec w zakończeniu dokonasz zestawienia obrazów rodzi ny z przeszłości z obrazem z teraźniejszości - podsumujesz wskazując jakie są podobieństwa i róznice oraz zdobędziesz sięna ocenę - tzn. jakie zmiany są pozytywne jakie nie (przyjrzyj się dyskusji obecnie w tv na temat ustawy o zakazie przemocy w rodzinie.

Czy są jakies założenia dot. ilości - objetości pracy?
_________________
Jest wiele kopii i tylko jeden oryginał!
WARSZAWSKA SZKOŁA REKLAMY: bądź wyjątkowy, wyróżniaj się.
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość
   
Emil
Gość

GOSC




PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 18:36
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

To się nazywa błyskawiczna pomoc, super forum !!!!
Tak oczywiście może być to prezentacja w Power poincie nie jestem wybredny hehe.
Aparat cyfrowy posiadam, na prezentacji przewidzieli kompa i rzutnik mam nadzieje tez dopisze. Jeśli o te materiały chodzi może nie Są one mistrzostwem świata ale jednak to już cos, wrzucam dalej cos jeszcze mam. Hmmmm…… objętość pracy, ma być takiego rozmiar żeby zajęła mi około 15 minut wypowiedzi, a nawet mniej bo na prezentacji myślę ze z 5 minut zyskam.
Powrót do góry
   
Emil
Gość

GOSC




PostWysłany: Czw Lut 17, 2005 18:48
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

Wiem , że tego trochę jest ale nie wiem jak to pogrupować Sadi jak można z tego zrobić treściwą Okło 15 minutową wypowiedz. Zastanowię się jeszcze dokładniej i jak coś wymyśle będę pisał. SERDECZNIE POZDRAWIAM


Ps. a to co teraz wrzucam to prawdopodobnie opisy rodzin w poszczególnych epokach literackich.



RODZINA
Motyw domu i rodziny odnajdujemy w utworach pisarzy wszystkich epok literackich, może właśnie, dlatego, że rodzina stanowiła i stanowi podstawową komórkę, na której opiera się całe społeczeństwo. Po raz pierwszy dom rodzinny pojawił się w twórczości Kochanowskiego, w jego fraszce Na dom w Czarnolesie. Odziedziczony po przodkach, nie ma marmurów ani złoconych ścian, ale można w nim żyć dostatnio i spokojnie w gronie rodzinnym, zachowując czyste sumiennie i życzliwość sąsiadów. W Pieśni świętojańskiej o sobótce poeta opowiada o tym jak wielką rolę ma do odegrania w domu gospodyni i matka. Dom miał zapewnić w owych czasach Polski niepodległej nie tylko godne warunki materialne rodzinie, ale również wpoić młodemu pokoleniu zasady chrześcijańskie, był, więc „Szkołą życia” dla przyszłych pokoleń. W okresie oświecenia pojawiały się utwory przedstawiające w sposób krytyczny domy szlacheckie i panujące w nich stosunki. Celował w tym Krasicki, który, chcąc uchronić RP przed upadkiem, naśmiewał się w swoich utworach z Polaków, przepijających ojcowizny, i modnych dam przerabiających stare dwory szlacheckie na zachodnie pałace. Idealny dom szlachecki przedstawił Niemcewicz w Powrocie Posła. Żyją w nim w zgodzie i w harmonii dwa pokolenia Polaków. W okresie zaborów dom by również ostoja tradycji i polskości. Dostrzegamy to w Ślubach panieńskich A. Fredry, a przede wszystkim w Panu Tadeuszu. W dworku Soplicowie wiszą obrazy Kościuszki, Rejtana, Jasińskiego, kurantowy zegar wygrywa Mazurka Dąbrowskiego. Rodzina Sopliców dawała wielki przykład wielkiego patriotyzmu. Nad Niemnem E. Orzeszkowej to powieść przedstawiająca rozległy obraz życia społeczeństwa polskiego na Litwie. Autorka przedstawia tu różne modele rodziny i zastanawia się, co tworzy szczęście rodzinne. Dokładnie opisuje stosunki panujące w domu. Wnikliwie analizuje przyczyny nieporozumień, konfliktów, oddalania się od siebie osób bliskich. Przedstawia też, w jak różny sposób bohaterowie rozumują swoja role jako małżonków, rodziców czy dzieci. Kreśli, więc portret matek, żon, ojców i mężów, często bardzo różniących się od siebie i inaczej pojmujących swoje obowiązki. Czym bliżej jednak współczesności, tym więcej utworów przedstawia konflikty panujące w rodzinach polskich, a nawet tragedie, do których w nich dochodzi. Bohaterowie Gombrowicza Ferdydurke buntuje się przeciwko rodzinie, która usiłowała narzucić mu swoje poglądy i konwenanse. Dom i rodzina, coraz częściej targana konfliktami, zatraca z czasem swoje podstawowe funkcje, przestaje zapewniać bezpieczeństwo materialne i psychiczne swoim członkom.
RENESANS
Żywot człowieka poczciwego Mikołaj Rej kreśli portret szlachcica-ziemianina wiodącego spokojne i unormowane życie na wsi. „Człowiek poczciwy” to dobry gospodarz, który dogląda prac w polu i w ogrodzie, cieszy się z darów, którymi obdarza go natura, zabiega o gospodarstwo i rodzinę, jest troskliwym mężem i ojcem. Rej tworzy w swoim utworze obraz zgodnej rodziny, w życiu, której dominują: praca, wzajemna miłość i troska o potomstwo. W pierwszej części swojego dzieła Rej dużo miejsca poświęca uwagom na temat wychowania młodego szlachcica. Zaleca mu wyjazdy za granicę, poleca zdobywanie umiejętności władania szablą, kopią, naukę gry na lutni. Kolejne strony książki przynoszą obraz wzorowego małżeństwa i szczęśliwego życia rodzinnego człowieka poczciwego. Małżonkowie darzą się szacunkiem, wspierają się w pracy, przeżywają wspólne smutki i radości. Z radością goszczą przyjaciół i sąsiadów, którzy chętnie zaglądają do ich domu, pełnego ciepła rodzinnego i miłości. W małżeństwie panują miłość, zgoda i wzajemne zrozumienie. To też człowiek poczciwy cieszy się szczęściem rodzinnym i dba, by niczegow domu nie brakowało. Z radością wraca do zacisza domowego, do żony i dzieci. Rej kreśli, więc portret idylli rodzinnej, która zapewnia szczęśliwemu ziemianinowi pomyślne, spokojne i radosne życie.
BAROK
Skąpiec Moliera to komedia charakterów, która piętnuje chciwość i skąpstwo głównego bohatera, Harpagona. Utwór ten jest także dramatem rodzinnym, ukazującym życie i stopniowy rozkład XVII w. Rodziny mieszczańskiej. Prezentuje on sytuację dzieci, które muszą cierpieć pod rządami ojca-despoty, dla którego nie liczą się żadne wartości prócz skrzętnie gromadzonych pieniędzy. W domu Harpagona nie dostrzega się żadnych więzi rodzinnych, miłości, zaufania czy przywiązania. Ojciec bardziej niż rodzinę ceni swoją szkatułkę z pieniędzmi, po stracie, której cierpi tak straszliwe jak po śmierci kogoś bliskiego. Od dzieci, uzależnionych od niego materialnie, wymaga całkowitego posłuszeństwa. Nie bierze pod uwagę, że są już dorosłe i że same mogą podejmować decyzję o swoim życiu. Sam zadecydował o małżeństwie, Elizy, postanowił wydać ją za Alzema. Harpagon, który najchętniej nie dawałby pieniędzy na dom i który zmusza domowników do życia prawie w ubóstwie, nie interesuje się, co robią dzieci i skąd biorą pieniądze na swoje utrzymanie. Nie liczy się z uczuciami dzieci. One zaś są świadome, że muszą same liczyć wyłącznie na siebie, same troszczą się o swój los. Chciwość i skąpstwo Harpagona doprowadziły to tego, że nikt w jego domu nie był szczęśliwy. Molier, kreśląc portrety Harpagona i dzieci, piętnuje rodziny, w których zamiast miłości i ufności panują lęk i wieczne podejrzenia, w których nie ma szczęścia, szczerych uczuć, gdyż wszystko zostało zdeterminowane przez pieniądz.
OSWIECENIE
Powrót posła to komedia polityczna Juliana Ursyna Niemcewicza. Akcja utworu rozgrywa się w posiadłości średniozamożnej szlachty. Gospodarze, Podkomorzy i jego żona, są uosobieniem staropolskich cnót. Na przykładzie ich życia Niemcewicz przedstawia wzorową rodzinę. W ich domu panują harmonia i miłość. Są małżeństwem bardzo szczęśliwym. Podkomorzy, zwolennik reform, patriota, jest wzorowym ojcem i mężem. Podkomorzyna także jest kobietą pełną cnót, bez reszty oddaną rodzinie. Oboje narzekają na zgubne skutki cudzoziemszczyzny i błędnego wychowania dzieci. Sami uznają zasadę „dom zawsze powinien ustępować krajowi” i według niej wychowywali swoich synów, którym wpoili przede wszystkim miłość do ojczyzny i konieczność służenia jej. Nauczyli też swoje dzieci skromności, rozwagi, kierowania się w życiu sprawiedliwością i uczciwością. Podkomorzy i jego żona zostali bardzo ciepło potraktowani przez autora, który dla kontrastu, zaprezentował drugie małżeństwo, Starostę Gadulskiego i Starościnę. Przedstawiając Gadulskich, Niemcewicz ośmiesza związki małżeńskie zawierane dla pieniędzy i posagu. Starosta ożenił się ze Starościną dla pieniędzy. W małżeństwie ich nie ma miłości, szacunku i zrozumienia. Małżonkowie, zajmując się własnymi sprawami, zamknęli się we własnych światach i nic ich nie łączy. Starościna z byle powodu straszy męża rozwodem, marnotrawi jego majątek. Starosta z kolei znosi cierpliwie jej fanaberie, spełnia jej kaprysy.
ROMANTYZM
Nie-boska komedia Zygmunt Krasiński. W utworze pojawia się wiele istotnych zagadnień m.in. autor zastanawia się nad funkcją poezji romantycznej i kondycją poety, tworzy poetycką wizje rewolucji. Ukazany tu został także motyw rodziny, której zostały poświęcone dwie pierwsze części dramatu. Głównym bohaterem dramatu jest Hrabia Henryk, arystokrata i romantyczny poeta, który doprowadził do tragedii w swojej rodzinie, gdyż nie potrafił wywiązać się z obowiązków ojca i męża. Hrabia Henryk jest romantycznym indywidualistą, poetą o wybujałej wyobraźni. Mąż żyje w świecie oderwanym od rzeczywistości, poetyzuje życie, marzy o idealnej kochance i romantycznej miłości łączącej dusze kochanków. I oto hrabia Henryk zstępuje do ziemskich ślubów. Jesteśmy najpierw świadkami jego ślubu z Marią, później wesela, a potem życie codzienne rodziny. Henryk nie jest jednak szczęśliwy. Wreszcie opuszcza Marię i nowo narodzonego syna i podąża za Dziewicą, tworem szatańskim, w której widzi ucieleśnienie romantycznej kochanki. Hrabia nie potrafił dostrzec piękna moralnego rodziny. Poetyzując życie, doprowadził do tragedii swoich najbliższych.
POZYTYWIZM
Kamizelka Bolesława Prusa to nowela opowiadająca o najcenniejszych wartościach, którymi są więzy rodzinne i głęboka miłość łącząca małżonków. Prus mówi tu o miłości w sposób dotąd nie spotkany. Nowela przedstawia miłość małżeńską, o sile, której nie świadczą wzniosłe deklaracje czy też gotowość do śmierci dla ukochanej osoby. Miłość, według Prusa opiera się na głębokim szacunku, jakim darzą się małżonkowie, przywiązaniu, wzajemnej pomocy i troskliwości, wspieraniu się w trudnych chwilach. Bohaterowie noweli nie opowiadają o swoich uczuciach, o wzajemnej miłości świadczą ich czyny. Narrator opowiada o przeciętnym małżeństwie, które wiodło zwykłe, spokojne życie. Byli to ludzie ubodzy, lecz choć nie stać ich było na wiele bardzo się kochali i czuli się szczęśliwi. Szczęście rodziny zakłóca nagle choroba męża, który z dnia na dzień czuł się coraz gorzej, aż wreszcie musiał przestać pracować. Pani starała się pocieszać męża, dodawać mu otuchy, utwierdzać w przekonaniu, że niedługo wyzdrowieje. Ale choroba czyniła postępy. Mężczyzna zaczął gwałtownie, niemal z dnia na dzień tracić na wadze, w czym zorientował się, gdy wkładał kamizelkę, która stawała się coraz luźniejsza. Wtedy żona, w tajemnicy skracała pasek, aby dodać mężowi otuchy. Ale i chory wiedząc, że żona cierpi, postanowił ją uspokoić i co dzień przesuwał sprzączkę. Aż któregoś dnia zauważył, że nie potrzebuje tego robić. I tak oto zwyczajna kamizelka stała się symbolem głębokiego uczucia, łączącego tych dwoje ludzi, którzy w obliczu nieszczęścia uciekali się do drobnych oszustw, by oszczędzić ukochanej osobie bólu i dać jej nadzieję.
POZYTYWIZM
Nad Niemnem E. Orzeszkowej to powieść przedstawiająca obraz życia społeczeństwa polskiego na Litwie. Akcja utworu toczy się w roku 1886 na Grodzieńszczyźnie, we dworze Benedykta Korczyńskiego i w sąsiadującym z nim zaścianku szlacheckim Bohatyrowiczów. Autorka przedstawia różne modele rodziny i zastanawia się, co tworzy szczęście rodzinne. Dokładnie opisuje stosunki panujące w domu. Wnikliwie analizuje przyczyny nieporozumień, konfliktów, oddalania się od siebie osób bliskich. Kreśli więc portrety matek, żon, ojców i mężów, często bardzo różniących się od siebie i inaczej pojmujących swoje obowiązki.
MŁODA POLSKA
Moralność Pani Dulskiej Gabriela Zapolska Zgodnie z zasadami naturalistów dokładnie przedstawiła pisarka zarówno tło zdarzeń, jak i charaktery postaci. Znajdujemy się we Lwowie. Przedmiotem studium jest piecioosobowa rodzina Dulskich. Są oni właścicielami kamienicy, która zarządza Aniela dulska. Dulska jest czujna widzi i słyszy wszystko. Jest głową rodziny. Mąż Felicjan nie angażuje się w sprawy domowe, regularnie otrzymuje 20 centów na kawiarnię. Pan Dulski, przyzwyczajony jest do dominacji żony, poddaje się rogorom i ciągłej kontrolii. Życie Felicjane jest szare i nudne. Państwo Dulscy maja troje dzieci: syna Zbyszka i dwie córki, dorastajace panienki, Hesię i mele. Zywa i energiczne Hesia jest wyraźnie podobna do matki, mela natomiast cicha, skromna. Zbyszko, jest zafascynowany środowiskiem cyganerii, noce spedza poza domem, pracuje w biurze i przeżywa typowy dla wieku młodzieńczego bunt. Pani dulska okazuje się kobietą ograniczoną, chciwą i zachłanna, a jednocześnie zakłamaną i obłudną, co wyraźnie widać na podstawie jej stosunków do zamieszkującej w kamienicy kokotki. Dewizą Dulskiej jest stwierdzenia: na to mamy cztery ściany i sufit, aby brudy swoje prać w domu i aby nikt o nich nie wiedział. W dusznej atmosferze domu Dulskich nie sposób być szczęśliwym. Mentalność tej rodziny i panujące w niej stosunki wynikają ze sposobu bycia i poglądów matki – najważniejszej w tym domu osoby.
Ludzie bezdomni Stefan Żeromski – tytuł powieści przywodzi na myśl ludzi, którzy nie maja schronienia, dachu nad głową. W takim rozumieniu tego słowa są biedacy obserwowani przez dr. Judyma w Paryżu, nedzarze zamieszkujace najbiedniejsze dzielnice Warszawy, oraz 30 letni starcy ze śląska. Bezdomności Żeromski nadaje też znaczenie metaforyczne i symboliczne, Bezdomność odczytać też można jako poczucie samotności, obcości, wyeliminowania ze spoleczeństwa. Bezdomni są ludzie, którzy zostali zmuszeni, czy to z przyczyn politycznych czy ekonomicznych do opuszczenia domu –ojczyzny. Jeszcze inny rodzaj bezdomności dotyka tych, którzy z różnych powodiow nie posiadają rodziny, skazani są nie jako na samotność. Dom bowiem to symbol stabilizacji zyciowej, miłości rodzinnej, ciepła, wreszcie miejsca dającego cżłowiekowi poczucie bezpieczeństwa. Do tego typu ludzi zaliczymy w powieści tych, którzy świadomierezygnuja z osobistego szczęścia i dostatniego życia, gdyż chcą zmienić świat (Judym) ale też i tych , którym z różnych przyczyn nie dane było cieszyć się urokami zycia rodzinnego (Joasia). Przyjżyjmy się szczególnie wnikliwie tym właśnie bohaterom. Doktor Tomasz Judym wywodził się z ubogiej rodziny. Jego dom rodzinny to suterena w brudnym budynku nędznej dzielnicy Warszawy, a rodzice to wiecznie pijany ojciec i chra matka. Gdy został sierotą , wzięła go do siebie ciotka, która była kobietą lekkich obyczajów. Był uniej chłopcem na posyłki, spał w przedpokoju, był bity przez ciotkę. Jako młody lekarz nie potrafił wejść do środowiska zawodowego w Warszawie, nie zdobył pacjentów w swoim prywatnym gabinecie. Podjął więc decyzje o wyjeździe do Cisów, by tam pracować jak lekarz na uzdrowisku. Samotność wywarła niewątpliwie ogromny wpływ na jego osobowość i na późniejsze zycie. Judym pokochał Joannę Podborską. Joasia, wcześnie osierocona, musiała opuścić dworek rodzinny w Głogach. Lata szkolne spędziła wraz z braćmi –Wacławem i Henrykiem – u ciotki w Kielcach. Później tułała się po obcych domach jako guwernantka. Silnie więc odczuwała brak rodzinnego ciepła, wciąż tęskniła za ukochanymi miejscami z dziećiństwa. Ta zawsze samotna kobieta marzyła o cieple rodzinnego ogniska, o własnym domu, ukochanym męszczyźnie. Kiedy Tomasz wyznał jej miłość, poczuła się uszczęśliwiona. Spotkanie Joasi dąło judymowi szansę na stworzenie własnego, wymarzonego domu, stabilizację, miłość. Z początku więc snuł marzenia o ich wspólnej przyszłości. Szybko jednak zrozumiał że nie ma prawa do własnego życia, że musi poświęcić je innym. Chciał pomagać ludziom pokrzywdzonym przez los, ubogim ludziom. Wierzył, że może im pomóc tylko wtedy gdy zrezygnuje z własnego szczęścia. Uznał, więc że nie ma prawa do zakładania rodziny.
Powrót do góry
   
andy
Ekspert
Ekspert



Dołączył: Jul 03, 2004
Posty: 1223

PostWysłany: Pią Lut 18, 2005 16:48
Temat postu: Styl życia, rodzina, kultura, psychologia, socjologia
Odpowiedz z cytatem

Emil, to taki mały szkic na razie przykład, jak można spróbować skrócić tekst bez uszczerbku na materii merytorycznej. Rzuć okiem, jeśli Ci odpowiada daj znać.

RODZINA
Rodzina podstawowa komórka, na której opiera się społeczeństwo.

Dom - godne warunki materialne rodzinie, wychowanie młodego pokolenia w duchu zasad chrześcijańskich,„Szkołą życia” dla przyszłych pokoleń

W okresie zaborów dom ostoją tradycji i polskości.

RENESANS
Żywot człowieka poczciwego Mikołaj Rej:
Portret idylli rodzinnej, obraz zgodnej rodziny, w życiu, której dominują: praca, szacunek wzajemna miłość, wspólne dzielenie radości i problemó, troska o potomstwo

Fraszka Na dom w Czarnolesie Jana Kochanowskiego:
idea życia dostatniego i spokojnego w gronie rodzinnym, czyste sumiennie i życzliwość

BAROK
Skąpiec Moliera
rozkład rodziny w XVII w, brak więzi rodzinnych, miłości, zaufania, nawet przywiązania.

OSWIECENIE
dwa modele rodziny w Powrocie posła Juliana Ursyna Niemcewicza
* wzorową rodzina, harmonia i miłość, uosobieniem staropolskich cnót
* związek zawierany dla pieniędzy i posagu, brak miłości, szacunku i zrozumienia. Egoizm i brak porozumienia małżonków


ROMANTYZM
Nie-boska komedia Zygmunt Krasiński:
oderwanie od rzeczywistości, życie złudzeniami i marzeniami powodem rodzinnej tragedii

POZYTYWIZM
Kamizelka Bolesława Prusa
najcenniejsze wartości, którymi są więzy rodzinne i głęboka miłość, miłość małżeńska, o sile, której nie świadczą wzniosłe deklaracje, ale czyny


MŁODA POLSKA
Moralność Pani Dulskiej Gabriela Zapolska
dramat rodzinny wynikający z mentalności Dulskiej, kobiety ograniczonej, chciwą i zachłanna, zakłamanej, obłudnej

Ludzie bezdomni Stefan Żeromski
Dom symbolem stabilizacji zyciowej, miłości rodzinnej, ciepła, bezpieczeństwa, jednocześnie wątek poświęcenia życia rodzinnego dla niesienia pomocy ubogim, pokrzywodzonym przez los
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość
   
Emil
Gość

GOSC




PostWysłany: Pią Lut 18, 2005 17:59
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

Witam, no właśnie „rzuciłem okiem” i myślę że te utwory to strzał w dziesiątkę. I jak najbardziej mi odpowiadają. Rodzina to bardzo rozległe zagadnienie więc wybór jest duży. Teraz jak ułożyć z tego 10/15 minutową wypowiedz hehe? Może jeszcze jakieś nawiązanie do serialu jak już to mi wcześniej pisano Smile, może 40-latel, Dom.
Gorąco pozdrawiam i liczę na dalszą współprace 
Emil
Powrót do góry
   
andy
Ekspert
Ekspert



Dołączył: Jul 03, 2004
Posty: 1223

PostWysłany: Pią Lut 18, 2005 19:19
Temat postu: literatura, telenowela, psychologia postaci
Odpowiedz z cytatem

Zacznij od wprowadzenia, czyli panoramy tego, co będziesz potem szczegółowo omawiał

* wymień jak do dzisiaj pojmowana jest rodzina

* wizerunek rodziny niekoniecznie w literaturze odpowiada aurze epoki; najlepszy przykład to romantyzm, który eksplodował emocjami, pochwałą "boskiego natchnienia" (popatrz na przykład z ROMANTYZMU) i pozytywizm, ze swoją pracą o podstaw, powrotem co "pochwały racjonalnego myślenia" i znów przykład nieco od ducha epoki odbiega.

Ale to dobrze. Wykażesz się znajomością ogólną
charakteru epok, i dla kontrastu niekiedy pokażesz model rodziny, który tak jakby idzie "pod prąd" głównym postulatom deklaracjom programowym epoki literacko - historycznej. To może dać (mam nadzieję) ciekawy kontrast. I pokazać Twoją kreatywność.

W Twoim wywodzie powinno, tak sądzę, znaleźć się nawiązanie do rodziny w ujęciu biblijnym. Pamiętaj, że kultura europejska stoi na dwóch fundamentach:
osiągnieciom starożytnej Grecji i tradycji judeochrześcijańkiej (nie przejmuj się kłopotami z nawiązaniem do tego w tworzonej Konstytucji UE, Francuzi to zdumiewająca nacja Very Happy

Tu zacytuję Ci fragment:
Stary Testament daje nam przykłady rodziny: rodzina Adama i Ewy, czyli prarodziców, która daje początek całemu rodzajowi ludzkiemu. Ich synami są: Abel, Kain i Set. Rodzina Noego mająca zadanie uratowania ludzkości przed potopem jest przykładem rodziny wielopokoleniowej, zgodnie żyjącej. Nowy Testament wskazuje na Świętą Rodzinę - Jezus, Maryja i Józef. Dla niej najwyższą wartością i dobrem jest wiara w Boga; religii podporządkowuje całe życie.


Przyznaję, że nie bardzo ostatnio orientuję się co tam w telenowelach, ale mogę zgadywać, że one muszą propagować m. in. model rodziny, która przeżywa kryzysy, perypetie, ale trwa, wieź jest silna. Na pewno są wątki zdrady, romansów, ale zapewne zgodnie z ideologią telenoweli, jako gatunku, takie rzeczy chyba są napiętnowane.

Kupa ludzi żyje losami swoich bohaterów telewizyjnych niewiele robiąc sobie z jakości własnego, realnego pożycia rodzinnego. Ale to już historia "na innne opowiadanie" Wink

Poza tym - to zajmie Ci kilka minut zrób także klasyfikację modeli rodziny podług ich wartości, a nie tylko epok, zaczynając np. od najbardziej idealistycznej wizji a kończąc na Dulskiej np. (stąd wzięłą się dulszczyzna, jako synonim hipokryzji, zakłamania itd.)
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość
   
Gość


GOSC




PostWysłany: Sro Wrz 28, 2005 10:03
Temat postu: Re: Styl życia, rodzina, kultura, psychologia, socjologia
Odpowiedz z cytatem

andy napisał:
Emil, to taki mały szkic na razie przykład, jak można spróbować skrócić tekst bez uszczerbku na materii merytorycznej. Rzuć okiem, jeśli Ci odpowiada daj znać.

RODZINA
Rodzina podstawowa komórka, na której opiera się społeczeństwo.

Dom - godne warunki materialne rodzinie, wychowanie młodego pokolenia w duchu zasad chrześcijańskich,„Szkołą życia” dla przyszłych pokoleń

W okresie zaborów dom ostoją tradycji i polskości. hyhyhyhyhybyhyhy

RENESANS
Żywot człowieka poczciwego Mikołaj Rej:
Portret idylli rodzinnej, obraz zgodnej rodziny, w życiu, której dominują: praca, szacunek wzajemna miłość, wspólne dzielenie radości i problemó, troska o potomstwo

Fraszka Na dom w Czarnolesie Jana Kochanowskiego:
idea życia dostatniego i spokojnego w gronie rodzinnym, czyste sumiennie i życzliwość

BAROK
Skąpiec Moliera
rozkład rodziny w XVII w, brak więzi rodzinnych, miłości, zaufania, nawet przywiązania.

OSWIECENIE
dwa modele rodziny w Powrocie posła Juliana Ursyna Niemcewicza
* wzorową rodzina, harmonia i miłość, uosobieniem staropolskich cnót
* związek zawierany dla pieniędzy i posagu, brak miłości, szacunku i zrozumienia. Egoizm i brak porozumienia małżonków


ROMANTYZM
Nie-boska komedia Zygmunt Krasiński:
oderwanie od rzeczywistości, życie złudzeniami i marzeniami powodem rodzinnej tragedii

POZYTYWIZM
Kamizelka Bolesława Prusa
najcenniejsze wartości, którymi są więzy rodzinne i głęboka miłość, miłość małżeńska, o sile, której nie świadczą wzniosłe deklaracje, ale czyny


MŁODA POLSKA
Moralność Pani Dulskiej Gabriela Zapolska
dramat rodzinny wynikający z mentalności Dulskiej, kobiety ograniczonej, chciwą i zachłanna, zakłamanej, obłudnej

Ludzie bezdomni Stefan Żeromski
Dom symbolem stabilizacji zyciowej, miłości rodzinnej, ciepła, bezpieczeństwa, jednocześnie wątek poświęcenia życia rodzinnego dla niesienia pomocy ubogim, pokrzywodzonym przez los
Powrót do góry
   
emilka
Gość

GOSC




PostWysłany: Sob Paź 22, 2005 14:18
Temat postu: :]
Odpowiedz z cytatem

siema,
jak to dobrze ze jest takie forum :] jestem tegoroczną maturzystką i mam taki sam temat :] wcześniej mialam inny, znacznie trudniejszy, ale dziś dokonałam zmiany :]

będe tu w miare regularnie zaglądać wiec piszcie ;p

pozdrawiam :] Very Happy
Powrót do góry
   
CASE
Ekspert
Ekspert



Dołączył: Sep 25, 2003
Posty: 1496
Skąd: Armii Ludowej

PostWysłany: Sob Paź 22, 2005 14:55
Temat postu:
Odpowiedz z cytatem

Ja rozumiem wszystkie formy pomocy, Andy, ale nie uważasz, że obecni maturzyści mogliby się trochę postarać? A nie dostać wszystko gratis? Jakby jeden z drugim przeczytał parę książek, to by nie musiał prosić starszych o odrobienie pracy domowej. Jak zwykle jestem upierdliwy, ale wiesz- jak ktoś chce rybę, to daje mu się wędkę, albo tylko mówi, jak zrobić wędkę.
_________________
http://www.facebook.com/icon2010
Powrót do góry
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email Odwiedź stronę autora
   
emilka
Gość

GOSC




PostWysłany: Sob Paź 22, 2005 16:05
Temat postu: ...
Odpowiedz z cytatem

Case, masz racje, z tym że ja czytam książki i lektury obowiązkowe. a jakos nie wiem od czego zacząć w tej prezentacji, jak wybrać odpowiednie teksty itp. a matury jeszcze nigdy nie zdawałam więc nie wiem jak to jest i co bedzie dobre ;p chyba pomoc starszych to nic strasznego? :> sama też staram sie pracować, a nie czekać na gotowe ;/ no! pa :]
Powrót do góry
   
maturzystka
Gość

GOSC




PostWysłany: Wto Paź 25, 2005 17:16
Temat postu: ??
Odpowiedz z cytatem

mam takie pytanie, jakią bierzesz literature do tego tematu? jaki film i serial telewizyjny? bo ja np. zastanawiam się nad -> "moralnosc pani dulskiej" "lub "ferdydurke" film: "40-latek" lub "dom" a serial: "klan" "m jak miłość" "rodzina zastępcza" a Ty??

z góry dziękuję za odpowiedź. :]
Powrót do góry
   
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu Idź do strony 1, 2, 3, 4  Następny
Wszystkie czasy w strefie
WSR Strona Główna
->Pomoc dla
Strona 1 z 4

 
Możesz pisać nowe tematy
Możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach