Zew gór mię przyzywa. Zniewolony jego pierwotną, archaiczną, przedwieczną siłą - uciekam w Tatry, najpiękniejsze miejsce na mapie świata mego.
[Ignacy Mątkiewicz, początkowe wersy powieści Wielki Antyseptyk , wyd. Ziarna&Plewy, Warszawa 1968]
_________________
Wszystko będzie dobrze.

Sponad wiślanych leci fal
wiosenny, chłodny wiatr,
leci ku mojej ziemi w dal,
ku śnieżnym szczytom Tatr.

Wichrze! Nad wzgórza, pola nieś
me pozdrowienie stąd,
rodzinną moją pozdrów wieś
i dunajcowy prąd.

Przydrożne wierzby, smreków las,
w ogródkach każdy kwiat
i wszystkie łąki pozdrów wraz,
i ludzi z wszystkich chat.

I do tych śnieżnych skał się zwróć,
ku stawom, halom gnaj,
i pozdrów mi po tysiąckroć
mój cały górski kraj...

[Kazimierz Przerwa-Tetmajer Pozdrowienie]

przez tą całą reklamę, to mi się Tatry kojarzą z piwem, a nie górami. takie zboczenie. cóż.

Ja to radze uważać wszystkim, bo w pon pojawiam się w Tatrach ja - postrach wszystkich stoków, wyciągów i tras zjazdowych........

..na jabłuszku ;P